Je huisdier opeten of vegetariër worden?

Uit onderzoek door twee Nieuw-Zeelandse professoren, Robert en Brenda Vale, bleek dat Blackie of Fifi een veel grotere ecologische voetafdruk hebben dan men meestal denkt. Het is zelfs zo dat het houden van twee hamsters ongeveer het equivalent is van een plasma-tv (wat betreft de uitstoot van CO²) en dat onze Duitse herder een ecologische voedafdruk heeft die groter is dan die van een inwoner van Vietnam en wel drie keer zo groot als die van een Toyota Landcruiser waar je jaarlijks 10.000 km mee rijdt.

Stof genoeg om over te discussiëren, veel mensen lijken immers erg lichtgeraakt wanneer het over hun huisdieren gaat. Nochtans ligt de fout niet bij de dieren zelf, maar wel bij ons die hun eten voorschotelen. Hierin zit meestal vlees, vis of rijst en het is net dat wat meestal ook vrij intensief bewerkt is, dat bijdraagt aan die grote ecologische voetafdruk. Ook de verpakking van de voeding, transport ervan, mest dat het dier met zich meebrengt, enz. mag  niet uit het oog worden verloren.

Naast de Vales haalde ook Jonathan Safran Foer in zijn boek Dieren eten deze problematiek rond huisdieren aan. Hij gebruikte die provocatie om onze aandacht te trekken voor zijn persoonlijke voorkeuren op gebied van voeding, namelijk zijn voorkeur voor vegetarisch eten. Het staat immers als een paal boven water dat mensen terugdeinzen van het idee hun huisdier te consumeren, maar dat ze zich zeer gemakkelijk een biefstuk of kippenbil laten voorschotelen. De provocatie van het eten van huisdieren om vegetarische voeding onder de aandacht te brengen mag dan wel een guerrillatechniek zijn, het is er een die werkt.

Op 15 januari komt Jonathan Safran Foer in de Vooruit in Gent debatteren tijdens een MO* lezing. De lezing zal gaan over het eten van dieren in tijden van klimaat- en voedselcrisis.